Psenica (Lat. Triticum vulgare)

Postoje različite vrste pšenica, ovisno o broju kromosoma unutar njihovih stanica.

Nakon riže, pšenica je najšire upotrebljavana žitarica na svijetu.

Integralno zrno pšenice je jedan od najboljih izvora primarnih bjelančevina, a također sadrži i esencijalne minerale (P, Mg, Ca, Fe) i vitamine (provitamin A, vitamine B kompleksa, E, D i K) u značajnim količinama.
Zapravo, svaki dio pšeničnog zrna ima svoje vlastite kvalitete.

	Pšenične posije koje dobivamo iz ovojnice razlikuju se od posija ostalog zrnja po tome što su bogate neprobavljivim vlaknima, a sadrže malo masnoća, te mnoge vitamine, naročito iz B skupine. S druge strane, u klici je postotak masnoća puno veći -12%, u njoj se nalaze i znatne količine vitamina E, te šećeri:
saharoza i maltoza. Endosperm pšeničnog zrna se sastoji od škrobnih zrnaca i bjelančevina, i upravo sastav tih bjelančevina je najvažniji kod određivanja pekarske kvalitete pšeničnog brašna.
Iz svega ovoga vidi se kako intergalno zrno pšenice ima izuzetnu prehrambenu vrijednost, no nažalost, danas je gastronomski atraktivan potpuno osiromašen pšenični proizvod -bijelo brašno, u kojemu su usitnjeni i izbijeljeni najmanje vrijedni dijelovi zrna, a odstranjeno je najvažnije (ovojnica, mekinje i klica).
Za lumbliju su se koristile posebne sorte pšenice: Sveta Jelena, jarica, arbanija ronzela i golica roguša koje su se prilagodile na oskudne uvjete uzgoja.

<gore>